“Als er een structuur in het lichaam is beschadigd, wordt die door het lichaam zelf beschermd. Dat kan zijn om verdere schade te beperken en/of om de mogelijkheid te creëren om dat wat beschadigd is te herstellen. De spieren er omheen gaan extra aan- of juist ontspannen, waardoor de beschadigde structuur wordt ontlast. Op die manier staat er op het weefsel geen spanning meer en staat het weefsel minder of niet meer onder druk.

Omdat paarden zich voortbewegen op vier benen, zijn ze heel goed in staat om deze andere belasting in het lichaam in houding en in beweging te compenseren.

Als de oorspronkelijke oorzaak van de compensatie is opgelost, is het vaak zo dat het lichaam de gecreëerde compensatiehouding toch behoudt. Dat is vaak afhankelijk van ernst en duur van de oorspronkelijke schade. Blijven bewegen in de compensatiehouding geeft helaas vroeg of laat problemen in de door die houding zwaarder belastte structuren.

Graag help ik dieren bij het vinden en behandelen van hun bewegingsproblemen.”